Vandaag aan de start bij de eerste schaatsloop in Tilburg. Afgelopen donderdag een keertje op de ijsbaan getraind, en weet nu waarom ik het schaatstrainen steeds maar uit stelde: allebei de enkels vol met joekels van (bloed)blaren.
Gelukkig heeft DMM veel ervaring met het aftapen en inpakken van dit soort ongemakkellijkheden, dus ging ik beplakt als een gewonde frontsoldaat naar de ijsbaan.
Er moest 12 kilometer geschaatst worden (32 rondjes) en daarna naar de atletiekbaan gelopen worden om daar nog 8 rondjes te lopen. Omdat er met een Mylaps chip geraced werd hoefde ik mij dus niet druk te maken over het bijhouden van de rondes, immers dat zou de techniek vandaag voor mij doen.
Na het pijnlijkste onderdeel, het aantrekken van de schaatsen, even de loopschoenen in het wissel krat gedumpt en een paar rondjes inrijden. Moet zeggen dat dankzij de tape van DMM het eigenlijk vrij pijnloos ging.
Om kwart voor elf werd het startschot gegeven en 38 schaatsers/sters vertrokken onder luid applaus van de 7 en een halve supporters en familieleden. Moet zeggen dat de ijshal iets triest had, beetje oostblok sfeer. Maar concentreren op het schaatsen, want als je 1x per 5 jaar op de ijzers staat gaat het natuurlijk verre van soepel.
Gelukkig kon ik aanpikken bij een mooi groepje schaatsers van ongeveer mijn niveau, zodat ik lekker in de zucht mijn rondjes mee kon draaien. Alleen zag ik na een rondje of 3 nog steeds geen informatie (chip/startnummer) op het scorebord, wel wat wiskundige tekens en zelfs een ronde helemaal niets (!), totdat er opeens de juiste informatie verscheen, met als afgelegde ronde: 1. Vreemd, we hadden toch al meer dan 3 of 4 rondjes afgelegd, dus klopte dit wel helemaal? Anyway omdat ik de tel natuurlijk gelijk kwijt was, was er nog een redding: DMM!
Maar ook die kon er geen worst van maken, mij nummer verscheen een paar keer op het bord, daarna helemaal niet meer. Roepen naar de jury hielp ook niet, en nu werden er wel zo nu en dan dingen omgeroepen, alleen in een vrijwel lege ijshal versta je daar geen snars van.
Op een gegeven moment ben ik maar de wissel zone in gegaan, niet wetende of ik nu 30, 35 of 40 rondjes gereden had. De info was er gewoon niet.
Bij het wisselen van de schaatsen naar de loopschoenen trok ik helaas de tape van mijn enkels af, zodat ik de eerste 50 meter met de tanden op elkaar richting atletiekbaan snelde.
Gelukkig was de lichte vorst op de baan inmiddels zo ver gedooid, dat we op de baan mochten lopen (de vorige deelnemers moesten buitenom lopen) en warempel werkte mijn chip hier ineens wel.
Het lopen ging wonderbaarlijk goed, kon rond de 1.44 per rondje lopen en voor dat ik het wist was het alweer gedaan. De eerste schaatsloop zat er al weer op.
Uiteindelijk 7e in mijn categorie geworden, maar vraag mij af of dit wel klopt. Anyway laten we het maar opstart problemen noemen (was de eerste editie van dit evenement), volgend jaar misschien maar weer meedoen en dan iets meer schaatstraining doen.
