Plannen

Posted: 25th januari 2012 by admin in :: (berg)wandelen
Tags: , ,

De moestuin van DMM begint dankzij het spitwerk van R al een beetje vorm te krijgen. Nu alleen nog mooi weer en lange zomeravonden om er van te genieten.

Na gedane arbeid was het goed eten van de eigen gemaakte hacheé uit de nu al fameuze slowcooker. Bokbiertje erbij en de wildste plannen vlogen over tafel. Niet over tuinieren maar over trektochten met de rugzak en bivaks in de bergen.
Voor dat we het wisten hadden we alle drie een mooi plan gesmeed, nu nog even wachten tot juli.

En waar gaan we heen?

albigna hut

pt albigna

Altijd weer die bergen

Posted: 15th januari 2012 by admin in :: (berg)wandelen

Op de een of andere manier vallen dingen soms ineens samen; op het moment dat DMM en ik weer een vorm van heimwee naar de bergen krijgen en al weer met kaarten op tafel de wildste plannen maken, valt de nieuwjaarskaart van Robert & Noes op de mat. Altijd voorzien van een prachtige (berg)foto (dit jaar Barre des Écrins), en een bijbehorend verhaal, deze keer over de nieuwe wandelgids “Uitzicht op de Écrins”.

Hoewel onze recente verhuizing veel afwisseling en leuke dingen bracht, vielen we ook in onze nieuwe omgeving snel weer in het dagelijkse ritme van eten, slapen, werken, zwemmen, hardlopen, fietsen etc. Leuk allemaal natuurlijk, maar er is op elke zaterdag een markt in de stad, DMM heeft grootse plannen voor een moestuin in de achtertuin, er liggen de mooie Loonse & Drunense Duinen op een steenworp afstand en er blijven die bergen.

Daarom hebben we besloten een beetje meer van dat laatste te gaan doen, immers wat is nou mooier dan een mooie wandeling over een zonnige hei maken? Dus vandaag er maar eens op uitgetrokken voor een struintocht, en terwijl we dit deden gelijk een paar mooie plannen gemaakt voor de komende zomer, maar daar meer over de volgende keer.

Duinen

Life and how to live it

Posted: 5th januari 2012 by admin in :: beheer ::

Bij het doorlezen van onze “oude” blog kwam ik onderstaande tekst tegen:

“Twenty years from now you will be more disappointed by the things that you didn’t do than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover”. – Mark Twain

Mooi blijft het.

Happy New Year

Posted: 1st januari 2012 by admin in :: beheer ::

2012

Wow!

Posted: 15th december 2011 by admin in :: beheer ::

I Believe I can Fly ( flight of the frenchies). Trailer from sebastien montaz-rosset on Vimeo.

Schaatsloop Tilburg: chips #@X!

Posted: 11th december 2011 by admin in :: triathlon
Tags:

Vandaag aan de start bij de eerste schaatsloop in Tilburg. Afgelopen donderdag een keertje op de ijsbaan getraind, en weet nu waarom ik het schaatstrainen steeds maar uit stelde: allebei de enkels vol met joekels van (bloed)blaren.
Gelukkig heeft DMM veel ervaring met het aftapen en inpakken van dit soort ongemakkellijkheden, dus ging ik beplakt als een gewonde frontsoldaat naar de ijsbaan.
Er moest 12 kilometer geschaatst worden (32 rondjes) en daarna naar de atletiekbaan gelopen worden om daar nog 8 rondjes te lopen. Omdat er met een Mylaps chip geraced werd hoefde ik mij dus niet druk te maken over het bijhouden van de rondes, immers dat zou de techniek vandaag voor mij doen.

Na het pijnlijkste onderdeel, het aantrekken van de schaatsen, even de loopschoenen in het wissel krat gedumpt en een paar rondjes inrijden. Moet zeggen dat dankzij de tape van DMM het eigenlijk vrij pijnloos ging.
Om kwart voor elf werd het startschot gegeven en 38 schaatsers/sters vertrokken onder luid applaus van de 7 en een halve supporters en familieleden. Moet zeggen dat de ijshal iets triest had, beetje oostblok sfeer. Maar concentreren op het schaatsen, want als je 1x per 5 jaar op de ijzers staat gaat het natuurlijk verre van soepel.

Gelukkig kon ik aanpikken bij een mooi groepje schaatsers van ongeveer mijn niveau, zodat ik lekker in de zucht mijn rondjes mee kon draaien. Alleen zag ik na een rondje of 3 nog steeds geen informatie (chip/startnummer) op het scorebord, wel wat wiskundige tekens en zelfs een ronde helemaal niets (!), totdat er opeens de juiste informatie verscheen, met als afgelegde ronde: 1. Vreemd, we hadden toch al meer dan 3 of 4 rondjes afgelegd, dus klopte dit wel helemaal? Anyway omdat ik de tel natuurlijk gelijk kwijt was, was er nog een redding: DMM!
Maar ook die kon er geen worst van maken, mij nummer verscheen een paar keer op het bord, daarna helemaal niet meer. Roepen naar de jury hielp ook niet, en nu werden er wel zo nu en dan dingen omgeroepen, alleen in een vrijwel lege ijshal versta je daar geen snars van.
Op een gegeven moment ben ik maar de wissel zone in gegaan, niet wetende of ik nu 30, 35 of 40 rondjes gereden had. De info was er gewoon niet.

Bij het wisselen van de schaatsen naar de loopschoenen trok ik helaas de tape van mijn enkels af, zodat ik de eerste 50 meter met de tanden op elkaar richting atletiekbaan snelde.

naar baan

Gelukkig was de lichte vorst op de baan inmiddels zo ver gedooid, dat we op de baan mochten lopen (de vorige deelnemers moesten buitenom lopen) en warempel werkte mijn chip hier ineens wel.
Het lopen ging wonderbaarlijk goed, kon rond de 1.44 per rondje lopen en voor dat ik het wist was het alweer gedaan. De eerste schaatsloop zat er al weer op.

baan

Uiteindelijk 7e in mijn categorie geworden, maar vraag mij af of dit wel klopt. Anyway laten we het maar opstart problemen noemen (was de eerste editie van dit evenement), volgend jaar misschien maar weer meedoen en dan iets meer schaatstraining doen.

‘t Is voor niks loop

Posted: 27th november 2011 by admin in :: hardlopen ::
Tags: , ,

Met nog de goede herinneringen aan vorig jaar, zowel qua weer als organisatie, vertrokken we vandaag naar Geldrop voor de ‘t is voor niks loop over o.a. de Braakhuizensche en Stabrechtse Heide.
DMM besloot het rustig aan te doen vandaag en liep dus de halve marathon, terwijl ik de 10 km zou proberen. De kuit hield zich goed en zelfs na een duurloopje gisterenochtend had ik geen last meer.

Hoewel het niet zo zonnig als vorig jaar was vertrokken we om 11.00 uur voor onze wedstrijd. De eerste kilometer gaat het dorp uit en omdat bijna alle afstanden om die tijd starten, is het meer snelwandelen en ontwijken/inhalen voordat je een lekker tempo kunt lopen. Gelukkig hadden we op de eerste onverharde strook er goed de pas in, en al snel kwamen we bij het punt waar de afstanden splitsen; DMM rechtdoor de heide op, Bat links af tussen de wandelaars met kinderwagens en honden door.

De eerste 7 km gingen vanzelf, misschien de nieuwe schoenen of het duurloopje van gisterenochtend? Ik weet het niet, zoveel training had ik nou ook weer niet in de benen. In ieder geval was het genieten, zelfs toen we op 2 km voor het einde nog een pittig stukje los zand voor de kiezen kregen. Laatste stuk door het dorp terug naar de finish, 9,6 km officieel, en lekker gelopen.

Na het omkleden nog even op DMM wachten die gelukkig net voor de ergste regenbui over de streep kwam. Met allebei een tevreden gevoel reden we terug naar huis, volgend jaar weer?

Scorpio cross; pas op uw tellen

Posted: 20th november 2011 by admin in :: hardlopen ::
Tags:

Omdat de kuit weer “pijnvrij” was vandaag met DMM gestart in de Scorpio cross te Oosterhout. Na de Maresia cross toch een paar dagen flink last gehad, maar na een behandeling met ijs voldoende fit om van start te gaan.
Na het afhalen van de startnummers een rondje rustig ingelopen en het parcours verkend. Moet zeggen dat het iets weg had van een cyclocross-parcours; een brede startstrook van 200 meter lang en dan een fuik in langs het water; ook hier dus vooraan starten wil je een snelle tijd lopen.
Nu hadden wij zoiets van “gewoon lekker lopen en niet te gek doen”, ik vanwege mijn kuit en DMM nog “herstellende” van de Rursee marathon, dus stonden wij bijna achteraan toen ineens het startschot viel.

Na 200 meter was het dus gedaan met hardlopen, een file en wandelen. Toch maar wat mensen voorbij gelopen en halverwege de eerste ronde kon ik al een aardig (rustig) tempo lopen. DMM was al in geen velden of wegen meer te zien, dus de hoop om samen te lopen liet ik maar varen en probeerde mijn kilometertijden in de buurt van de 5.30 of zo te houden.
Nu had ik met een half oog op de website van de organiserende vereniging gelezen dat er 5 ronden afgelegd moesten worden en dat je zelf moest bijhouden hoeveel ronden je gelopen had.
Ik moet zeggen dat als ik 30 baantjes in een zwembad van 25 meter moet doen, en geen chip gebruik, ik na 4 banen de tel meestal al kwijt ben, maar 5 rondjes lopen en tellen dat moest toch wel lukken?

In de 2e (of was het nu de 3e?) kon ik in het spoor van een atlete voor mij blijven lopen en zo “gehaast” te worden naar de finish. Omdat ik puur voor uitlopen ging, en ik in de 2e ronde toch weer last van mijn kuit kreeg, lette ik eigenlijk niet zo op de passages langs de finish. Bovendien liep ik met een gps-horloge en had in mijn achterhoofd dat het iets van 7700 meter was, Dus toen ik 6,82 km aflas op het display zat er maar een ding op: nog een (laatste) ronde lopen.

In de voorgaande ronden had ik toch aardig wat lopers in gehaald en kon ik vanwege het slingerende parcours hier en daar verschillende lopers voor en achter mij zien, alleen in de laatste ronde kreeg ik toch stellig het idee dat ik in mijn eentje op het parcours liep, geen mens meer te zien.
Eerst dacht ik nog dat het kwam doordat ik wat langzaam aan deed, maar kilometertijden van rond de 5.11 is voor mijn doen toch niet helemaal rustig.

Nadat ik door de finish was gegaan kwam de aap uit de mouw: de cross was niet zoals ik dacht 7700 meter, maar 7000 (6800 om precies te zijn). Conclusie: een ronde te veel gelopen en een na laatste in de uitslag.
Tja op de een of andere manier schijnt het toch niet zo heel eenvoudig te zijn om en hard rondjes te lopen en dan ook nog de tel bij te houden.
Volgende week in de ‘t is voor niks loop in Geldrop de 10 kilometer lopen; en gelukkig is dat maar een ronde.

Maresia cross

Posted: 13th november 2011 by admin in :: hardlopen ::

Het lopen ging de laatste dagen redelijk dus besloten om vandaag te starten in de Maresia cross in de Loonse en Drunense duinen. Het leek DMM wel mooi om er op de fiets naar toe te gaan om zodoende gelijk wat kilometers te maken en een warming up te doen. Zo gezegd zo gedaan dus reden we de 19 kilometer tussen Tilburg en de Roestelberg via het mooie fietspad door het bos.
Na het afhalen van de startnummers even inlopen en stukje parcours verkennen; gezien de stroken los zand en de diverse gemene klimmetjes hier en daar kon het wel eens een pittige wedstrijd worden. Benieuwd hoe mijn kuit het zou houden op dit terrein.

Maresia cross

De start was onderaan de “Roestelberg” waarna de lopers 200 meter door mul zand omhoog moesten om gelijk steil af te dalen het bos in. Gelukkig had ik van DMM wat tips gekregen die zij op had gedaan tijdens een trailrunning clinic, zodat ik na het startschot gelijk het halve veld voorbij kon gaan.
Het parcours was mooi afwisselend met flinke hoogteverschillen, zodat ik in het tweede rondje toch even was gas terug moest nemen, maar kon toch lekker door blijven lopen. Jammer genoeg kreeg ik in de laatste 1,5 kilometer toch weer wat last van de kuit, dus geen risico en “rustig” uitlopen naar de finish.

Na het omkleden nog even een warme choco met versnapering in de Roestelberg en daarna lekker uitrijden op de fiets naar huis. Een mooie bike-run-bike training, volgende week maar eens starten in de Scorpio cross.

Are you worth silver?

Posted: 13th november 2011 by admin in :: triathlon